บทที่ 158 รักตลอดไป

“อื้ออ พี่โดมน่ากินที่สุด จุ๊บๆ” ฟันคมก็ขบเม้มตามแผงอกหน้าท้องจนถึงขอบกางเกงบ๊อกเซอร์ทำให้อนาเดลีนของเขาแล่นพล่านไปตามเส้นเลือดความต้องการกระจายไปทั่วร่างใหญ่ที่ถูกคนตัวเล็กครอบงำด้วยปาก

เล็กๆปรารถนาเธออย่างแรงกล้า

“ตะ แต่ว่าที่รักท้องอยู่นะครับ อ่าส์ ระ เราไม่ควร ระ รักกันบ่อยนะ อื้มม อ่า..” วโรโดม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ